Cel 13: Działania w dziedzinie klimatu

Cel 13: Podjąć pilne działania w celu przeciwdziałania zmianom klimatu i ich skutkom

13.1 Wzmocnić zdolności adaptacyjne i odporność na zagrożenia klimatyczne i katastrofy naturalne we wszystkich krajach.13.2 Włączyć działania na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym do krajowych polityk, strategii i planów.

13.3 Zwiększyć poziom edukacji oraz potencjał ludzki i instytucjonalny, podnieść poziom świadomości na temat łagodzenia zmian klimatycznych, adaptacji i skutków zmian klimatycznych oraz systemów wczesnego ostrzegania przed zagrożeniami.

13.a Wywiązać się z zobowiązania państw rozwiniętych będącymi stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu (United Nations Framework Convention on Climate Change) do zmobilizowania 100 miliardów USD rocznie do 2020 roku, pochodzących z różnych źródeł, na potrzeby krajów rozwijających się na znaczące działania mające łagodzić skutki zmian klimatycznych, przejrzysty proces implementacji działań oraz w pełni uruchomić Zielony Funduszu Klimatyczny (Green Climate Fund) poprzez jego jak najszybszą kapitalizację.

13.b Promować mechanizmy zwiększające zdolność efektywnego planowania i zarządzania w zakresie zmian klimatycznych w krajach najsłabiej rozwiniętych i małych państwach wyspiarskich, w tym poprzez skupienie uwagi na potrzebach kobiet i młodzieży oraz lokalnych i marginalizowanych grupach społecznych.

  • By zatrzymać globalne ocieplenie klimatu na poziomie poniżej 2°C, 12 grudnia 2015 r. w Paryżu zawarto Porozumienie Klimatyczne. 22 kwietnia 2016 r. ratyfikowało je 171 krajów, w tym Polska. Jeżeli obecny stan emisji gazów cieplarnianych (ok. 36 mld ton CO₂ rocznie) utrzyma się to, według szacunków, pod koniec obecnego stulecia temperatura na Ziemi wzrośnie o ponad 3⁰C. Już teraz globalne ocieplenie powoduje zmiany w ekosystemach, ustępowanie gatunków, ekstremalne zjawiska pogodowe i klęski żywiołowe, stanowiąc zagrożenie dla społecznego i gospodarczego bezpieczeństwa wielu krajów na świecie. Brak zdecydowanego ograniczenia emisji CO2 spowoduje dalsze katastrofalne zmiany – a w latach 2000-2010 globalna emisja CO₂ rosła szybciej niż w każdej z trzech poprzednich dekad.
  • Według analizy Instytutu Spraw Międzynarodowych, Polska będzie musiała przygotować długoterminową perspektywę inwestycyjną dla energetyki, przemysłu i transportu. Proponowane są zapisy, które nie precyzują sposobu redukcji emisji. Ich celem ma być osiągnięcie zerowych emisji netto, które oznaczają, że można emitować tyle, ile się jest w stanie absorbować. Dzięki temu można budować równowagę pomiędzy technologiami odnawialnymi: fotowoltaicznymi, wiatrowymi czy geotermalnymi oraz inwestować w elektrownie jądrowe, w wychwytywanie i przechowywanie dwutlenku węgla (Carbon Capture and Storage, CCS) lub jego utylizację (Carbon Capture and Utilisation, CCU), w poprawę efektywności energetycznej i w zwiększanie zdolności absorpcji dwutlenku węgla przez np. zalesianie. Wypracowanie przez Polskę długoterminowej wizji redukcji emisji pomoże przyciągnąć inwestycje oraz pozwoli na dywersyfikację źródeł energii i surowców energetycznych.
  • Wyniki badań CBOS z 2016 r. Polacy o źródłach energii, polityce energetycznej i stanie środowiska wskazują na dwie tendencje: wysoką akceptację Polaków dla odnawialnych źródeł energii (OZE) oraz jednocześnie chęć wykorzystania polskich zasobów węgla. Dylemat na ile inwestować w OZE, a na ile w rozwój energetyki węglowej Polacy rozstrzygają na korzyść OZE: 50% opowiedziało się za rozwojem OZE, zaś 40% za równoległym rozwojem OZE i energetyki konwencjonalnej. Jednocześnie 74% badanych uważa, że zagrożenia środowiska naturalnego związane z ociepleniem klimatu i emisją dwutlenku węgla do atmosfery są bardzo ważnym problemem, 17% traktuje je jako temat średnio ważny, a 5% – bagatelizuje ich znaczenie. Co ciekawe, w odbiorze dyskusji związanej z globalnym ociepleniem, Polacy są podzieleni na dwie równe liczebnie grupy: 42% uważa je głównie za zyskowny interes (pewne grupy zarabiają wielkie pieniądze na wzbudzaniu w ludziach strachu lub poczucia winy) i tyle samo (42%) wątpi, by stały za tym przede wszystkim motywacje finansowe.
  • Większość sektorów gospodarki Polski zarówno przyczynia się do zmian klimatu, jak i ponosi ich konsekwencje. Do sektorów najbardziej wrażliwych w tym zakresie należy zaliczyć m.in.: energetykę, rolnictwo, budownictwo, transport, usługi finansowe. Jak wynika z wydanego w 2013 r. przez Ministerstwo Środowiska dokumentu Strategiczny Plan Adaptacji Dla Sektorów I Obszarów Wrażliwych Na Zmiany Klimatu Do Roku 2020 Z Perspektywą Do Roku 2030 (tzw. SPA2020), jednym z kluczowych wyzwań polityki rozwoju na świecie, w tym w Polsce, będą działania nastawione na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, efektywne wykorzystanie zasobów środowiska wraz z adaptacją do zmian klimatu, przy jednoczesnym zapewnieniu wzrostu gospodarczego. Wobec przedstawicieli biznesu zdefiniowano w nim oczekiwanie uwzględniania ryzyk zw. ze zmianami klimatu w planowaniu strategicznym i finansowym przedsiębiorstw, dostrzeżono też potencjał w rozwoju nowych technologii, m.in. poprzez nawiązywanie współpracy z ośrodkami badawczymi czy między przedsiębiorstwami (np. klastry).
  • Ciekawą i otwartą inicjatywą dla różnych branż jest The Task Force On Climat-Related Finacial Disclosures – grupa zadaniowa działająca na rzecz ujawniana danych finansowych związanych z klimatem, opracowująca spójne informacje na temat ryzyka finansowego z nim związanego.
  • Jednym z rozwijających się trendów w budownictwie, projektowaniu i inżynierii stają się inteligentne eko-miasta. Z uwagi na rosnącą urbanizację, szczególnie w krajach rozwijających się, miasta i obszary miejskie będą musiały być projektowane tak, aby sprostać stopniowym zmianom klimatu i częstszym ekstremalnym zdarzeniom pogodowym. W Polsce 44 największe miasta uczestniczą w projektach i działaniach mających na celu adaptację do obserwowanych i prognozowanych zmian klimatu. Przykład niektórych firm potwierdza, że biznes również może kompetencyjnie zaangażować się w działania związane ze wzmacnianiem odporności miast na klęski żywiołowe.
  • Inwestycje w B&R i rozwijanie nowych produktów i usług pozwalających redukować emisję gazów cieplarnianych, np. technologie OZE, efektywności energetycznej, wychwytywania i składowania dwutlenku węgla (CCS)
  • Inwestycje w B&R i rozwijanie nowych produktów i usług pozwalających zwiększyć odporność na zmiany klimatu i klęski żywiołowe
  • Poprawianie efektywności energetycznej, korzystanie z energooszczędnych instalacji, dążenie do niezależności energetycznej i korzystanie z OZE w całym procesie produkcyjnym i łańcuchu wartości
  • Inwestycje w innowacje podnoszące efektywność energetyczną produktów firmy
  • Zagwarantowanie zrównoważonego transportu i logistyki ( np. ekoflota, lokalne zaopatrzenie, korzystanie z rozwiązań intermodalnych, optymalizacja wykorzystania powierzchni załadunkowej pojazdów i przestrzeni magazynowej)
  • Troska o lasy – odpowiedzialne praktyki zaopatrzenia i zastępowanie produktów drzewnych innymi, bardziej przyjaznymi środowisku
  • Wrażliwość na kwestię zagrożenia klimatycznego, podnoszenie odporności firmy i jej łańcucha dostaw na ryzyka klimatyczne, edukacja interesariuszy
  • Włączanie się w szeroką, ogólnopolską i wielosektorową współpracę na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym oraz adaptacji miast Polski do tych zmian
działania
CSR Consulting
Kampania 17 Celów

Akademia 17 Celów

Kompleksowe szkolenie o Celach Zrównoważonego Rozwoju dla firm, które chcą włączyć je do swojej strategii.

    1
    2
    3
    4

Poznaj inne Cele Zrównoważonego Rozwoju