Cel 8: Wzrost gospodarczy i godna praca

Cel 8: Promować stabilny, zrównoważony i inkluzywny wzrost gospodarczy, pełne i produktywne zatrudnienie oraz godną pracę dla wszystkich ludzi

8.1 Utrzymać wzrost gospodarczy na jednego mieszkańca, biorąc pod uwagę krajowe uwarunkowania. Osiągnąć i utrzymać przynajmniej 7-procentowy roczny wzrost produktu krajowego brutto w krajach najmniej rozwiniętych.

8.2 Osiągnąć wyższy poziom wydajności gospodarczej poprzez dywersyfikację, modernizację technologiczną i innowacje, a także poprzez skupienie się na sektorach o wysokiej wartości dodanej oraz o wysokim wskaźniku pracochłonności.

8.3 Promować polityki rozwojowe wspierające działalność produkcyjną, tworzenie godziwych miejsc pracy, przedsiębiorczość, kreatywność i innowacje. Zachęcać do formalizacji i rozwoju mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, w tym poprzez dostęp do usług finansowych.

8.4 Do 2030 roku stopniowo zwiększać efektywność wykorzystania bogactw naturalnych w globalnej konsumpcji i produkcji oraz dążyć do zerwania z zależnością między wzrostem gospodarczym i degradacją środowiska, zgodnie z dziesięcioletnimi programami ramowymi na rzecz zrównoważonej konsumpcji i produkcji, z wiodącą rolą krajów rozwiniętych.

8.5 Do 2030 roku zapewnić pełne i produktywne zatrudnienie oraz godną pracę dla wszystkich kobiet i mężczyzn, w tym dla młodych ludzi i osób z niepełnosprawnością; zapewnić jednakowe wynagrodzenie za pracę o jednakowej wartości.

8.6 Do 2020 roku znacznie zmniejszyć odsetek młodych ludzi pozostających bez pracy bądź nie uczestniczących w edukacji i szkoleniach.

8.7 Podjąć natychmiastowe i efektywne środki, by wyeliminować przymusową pracę, współczesne formy niewolnictwa i handel ludźmi; zakazać i wyeliminować najgorsze formy pracy dzieci, w tym rekrutację i wykorzystywanie dzieci żołnierzy. Do 2025 roku wyeliminować pracę dzieci we wszystkich jej formach.

8.8 Chronić prawa pracownicze oraz promować bezpieczne środowisko pracy dla wszystkich, w tym dla pracowników, w tym pracowników – migrantów, w szczególności dla kobiet migrantek i osób mających niepewne zatrudnienie.

8.9 Do 2030 roku opracować i wdrożyć polityki promujące zrównoważoną turystykę, która tworzy miejsca pracy oraz promuje lokalną kulturę i produkty.

8.10 Zwiększyć zdolność krajowych instytucji finansowych, by ułatwić i rozszerzyć dostęp do bankowości, ubezpieczeń i usług finansowych dla wszystkich.

8.a Zwiększyć wsparcie z zakresu Pomocy na Rzecz Rozwoju Handlu (Aid for Trade) na rzecz krajów rozwijających się, w szczególności państw najmniej rozwiniętych, w tym poprzez Wzmocniony Zintegrowany Ramowy Program Pomocy Technicznej na Rzecz Rozwoju Handlu dla Najsłabiej Rozwiniętych Państw (Enhanced Integrated Framework for Trade – Related Technical Assistance to Least Developed Countries).

8.b Do 2020 roku opracować i wdrożyć globalną strategię zatrudnienia młodych ludzi oraz Globalny Pakt Pracy przygotowany przez Międzynarodową Organizację Pracy (Global Jobs Pact of the International Labour Organization).

  • Komisja Europejska podwyższyła prognozę wzrostu gospodarczego w 2017 roku do 3,5%, a w 2018 r. do 3,2%. Zdaniem Komisji polskie PKB będzie rosnąć szybciej za sprawą odbicia w inwestycjach i znacznego wzrostu prywatnej konsumpcji. Wedle długoterminowych (2020 – 2021 r.) przewidywań ekonomistów agencji ratingowej Fitch, Polska gospodarka będzie się rozwijała w tempie co najmniej 3% rocznie.
  • Jak wynika z raportu Narodowego Banku Polskiego, przez ostatnie ćwierćwiecze wzrost gospodarczy w Polsce był szybki mimo niskiego poziomu innowacyjności naszej gospodarki. Przez cały ten okres wzrost opierał się na: szybkiej akumulacji kapitału, napływie nowoczesnych technologii z zagranicy oraz szybkim wzroście poziomu wykształcenia społeczeństwa. Dotychczasowe źródła szybkiego wzrostu gospodarczego w Polsce stopniowo się wyczerpują i to właśnie innowacyjność powinna je zastąpić, przy czym powinna być ona pojmowana szerzej, niż tylko przez pryzmat postępu technologicznego – obok udoskonaleń technologicznych, np. nowych produktów czy technik produkcji, innowacje powinny mieć także wymiar społeczny. Ważne, by przyjąć, że kształtowanie warunków dla działalności innowacyjnej zależy w głównej mierze od kapitału społecznego i jest silnie powiązane ze zdolnością do generowania i wykorzystania wiedzy, kreatywnością oraz przedsiębiorczością.
  • W kwestii struktury i warunków zatrudnienia w Polsce sytuacja jest stabilna, choć zróżnicowana terytorialnie czy ze względu na płeć. Komisja Europejska prognozuje, że bezrobocie ma spaść z poziomu 6,2% w 2016 r. do 4,4% w 2018 r. W raporcie Głównego Urzędu Statystycznego z kwietnia 2017 r., zauważono takie tendencje, jak: wzrost populacji pracujących (wśród mężczyzn), przy jednoczesnym znaczącym spadku liczby bezrobotnych (większym dla kobiet); spadek liczby osób biernych zawodowo (wskaźnik wyższy dla kobiet); wzrost poziomu wskaźnika zatrudnienia ogółem – w nieco większym stopniu miernik ten wzrósł w populacji mężczyzn niż kobiet; zmniejszenie populacji osób niepełnozatrudnionych; obniżenie stopy bezrobocia ogółem uległa obniżeniu – natężenie bezrobocia zmniejszyło się w takim samym stopniu w populacji kobiet i mężczyzn; stopa bezrobocia dla mieszkańców wsi była większa niż dla mieszkańców miast; mimo spadku stopy bezrobocia wśród młodzieży (w wieku 15-24 lata) nadal utrzymuje się wysoki jej poziom – 15,9%.
  • Najpopularniejszą formą zatrudnienia w ostatnim kwartale 2016 r. w Polsce była praca wykonywana w oparciu o umowę o pracę – posiadanie takiej umowy zadeklarowało aż 93,4% ogółu pracowników najemnych, wedle danych GUS. Odsetek pracujących w oparciu o umowę o pracę wśród kobiet i mężczyzn był zbliżony i wynosił odpowiednio: 93,7% i 93,1%. Podobna sytuacja dotyczyła osób mieszkających w mieście i na wsi, dla których odsetek ten wynosił odpowiednio 93,5% i 93,2%.
  • Przeciętny tygodniowy czas pracy w głównym miejscu pracy wyniósł 38,7 godz., wedle danych GUS. Dłużej pracowali mieszkańcy miast (38,8 godz.) niż wsi (38,5 godz.), natomiast kobiety pracowały krócej niż mężczyźni (odpowiednio: 36,9 godz. i 40,2 godz.). Dłużej pracowały osoby pracujące w sektorze prywatnym – 39,1 godz. wobec 37,4 godz. w sektorze publicznym.
  • W IV kwartale 2016 r. według GUS ponad 40% biernych zawodowo stanowiły osoby w wieku produkcyjnym, a najczęściej występującymi przyczynami wspomagającymi ich bierność były: obowiązki rodzinne, nauka i uzupełnianie kwalifikacji, choroba lub niepełnosprawność oraz emerytura.
  • W Polsce ma wzrosnąć deficyt sektora finansów – zdaniem Komisji Europejskiej zarówno w roku 2017, jak i 2018 ma wynieść 2,9%.
  • Komisja Europejska zakłada, że wzrosnąć ma także inflacja z 1,8% w roku 2017 do 2,1% – w 2018 r.
  • Korzystne tendencje Polski wpisują się w trendy Unii Europejskiej – po raz pierwszy od prawie dziesięciu lat przewiduje się wzrost wszystkich gospodarek państw członkowskich UE w całym okresie prognozowania (w roku 2016, 2017 i 2018). Jak zaznaczają analitycy, perspektywom tym towarzyszy jednak większa niż zazwyczaj niepewność.
  • Według Raportu UN Global Compact zrównoważone łańcuchy dostaw mają pozytywny wpływ na świat. Szacuje się, że 80% globalnego handlu przechodzi przez łańcuchy dostaw. Współpracując ze sobą nabywcy i dostawcy powiązani łańcuchami wartości tworzą standardy w zakresie: przestrzegania praw człowieka (w tym praw pracowniczych), odporności na zmiany klimatyczne, ochrony środowiska, wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu czy rozwijają etyczne praktyki biznesowe. W Polsce trend tworzenia kodeksów zrównoważonych łańcuchów dostaw dopiero się rozwija.
  • Zwiększanie wydajności gospodarczej poprzez dywersyfikację, modernizację technologiczną i innowacje, a także poprzez skupienie się na sektorach o wysokiej wartości dodanej oraz o wysokim wskaźniku pracochłonności
  • Zrównoważona produkcja, w tym zwiększanie efektywności wykorzystania bogactw naturalnych i zmniejszenie negatywnego wpływu na środowisko w procesie produkcji
  • Realizowanie strategii zrównoważonego łańcucha dostaw
  • Rozwijanie zrównoważonej turystyki, która tworzy miejsca pracy oraz promuje lokalną kulturę i produkty
  • Wspieranie rozwoju mikro-, małych- i średnich przedsiębiorstw i włączanie ich w zrównoważone łańcuchy dostaw
  • Prowadzenie programów rozwoju umiejętności w całym łańcuchu dostaw firmy
  • Wspieranie kultury przedsiębiorczości i inwestowanie w mentoring początkujących przedsiębiorców
  • Ułatwianie dostępu do bankowości, ubezpieczeń i usług finansowych dla wszystkich
  • Tworzenie godziwych miejsc pracy i bezpiecznego środowiska pracy
  • Walka z mobbingiem i molestowaniem w miejscu pracy
  • Eliminacja nieuczciwych praktyk w zakresie rekrutacji i zatrudniania, szczególnie grup narażonych na nadużycia (np. pracownicy migrujący, osoby niepełnosprawne); tworzenie innowacyjnych form ochrony socjalnej takich pracowników
  • Wyrównywanie wynagrodzeń mężczyzn i kobiet, grup wykluczonych za pracę o tej samej wartości
  • Tworzenie możliwości pracy i rozwoju kwalifikacji dla młodych ludzi
  • Skuteczne mechanizmy identyfikowania pracy dzieci i pracy przymusowej w ramach globalnych łańcuchów dostaw oraz wdrażania środków zaradczych w przypadku wykrycia nadużyć
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8

Poznaj inne Cele Zrównoważonego Rozwoju